Zdrowie- anoreksja, bulimia

Anoreksja

2008-01-27T17:02:00.000+01:00

Przebieg i skutki

Anoreksja jest chorobą śmiertelną, jest to niepodważalny fakt, a ten, kto twierdzi inaczej jest zwyczajnie podejrzany. Anoreksja prowadzi do śmierci przez wycieńczenie. Pozbawienie organizmu budulca, siły do życia prowadzi początkowo do pojawienia się anemii, kolejno osłabione zostają poszczególne narządy wewnętrzne – serce, nerki, wątroba itd. Również na zewnątrz organizmu można zauważyć istotne zmiany. Ciało pozbawione witamin powoli niszczeje – paznokcie stają się bardziej łamliwe, włosy matowieją, zaczynają wypadać, pogarsza się wzrok, koncentracja, chory opada powoli z sił. W trakcie choroby pacjent staje się coraz bardziej powolny, pedantyczny w trakcie przygotowywania posiłków i ich spożywania. Pojawia sie również brak dbałości o strój, porządek otoczenia. Człowiek stopniowo zanika, ciało pozbawione mięśni powoli opada z sił i zanika w nim życie.

Leczenie

Dlaczego reakcja otoczenia jest tak ważna? Ponieważ chory nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest chory, że jego działania wpływają negatywnie na jego ciało i życie. Kiedy spogląda do lustra nie widzi tego, co jego otoczenie, czyli wychudzonego ciała, wystających żeber, tylko grubasa, którym często nigdy nie był. Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe, zdarza się, że i nieskuteczne. Bez przekonania chorego, że potrzebna jest pomoc, że coś jest nie w porządku, nikt nic nie zdziała.

Zazwyczaj stosuje się terapię psychologiczną, która ma za zadanie przede wszystkim zwrócenie choremu uwagi na jego problemy i nauczenie go radzenia sobie z nimi. Najtrudniejszym procesem w drodze do wyzdrowienia jest otworzenie się na pomoc, a ze strony terapeuty jest to dotarcie do świadomości chorego. W skrajnych przypadkach stosuje się przymusowe leczenie w postaci dokarmiania zastępczego (kroplówka) i dokarmiania na siłę, połączone z terapią psychologiczną. W Polsce w takich wypadkach, gdy chory nie zgadza się na leczenie, potrzebna jest zgoda sądu na interwencję i jednoczesne pozbawienie chorego prawa do samostanowienia o sobie.
Skutki uboczne leczenia

Leczenie anoreksji to zmuszanie chorego do jedzenia, a w przypadku tej choroby pojawienie się kontroli także w tej sferze życia dodatkowo frustruje i nic nie zmienia. Zazwyczaj na etapie, w którym rodzina jeszcze jest przekonana o sprawowaniu kontroli nad chorym pojawia się u chorego tymczasowa bulimia. Chory ukrywa jedzenie, a jeżeli jest zmuszony do jego spożycia – natychmiast usuwa je z organizmu poprzez wymioty i/lub środki przeczyszczające. Na pewnym etapie anoreksja i bulimia uzupełniają się, ta druga staje się alternatywnym sposobem „dbania” o siebie.

anoreksja

2008-01-27T16:55:00.000+01:00

Anoreksja jest chorobą duszy, a dopiero w następnej kolejności cierpi ciało. Jest to choroba wywoływana negatywnym stosunkiem chorego do samego siebie, który nie pojawia się nagle, ale jest pielęgnowany przez otoczenie chorego i jego samego. Na anoreksję zapadają głównie kobiety, jednak notuje się przypadki zachorowania wśród mężczyzn – są znacznie rzadsze, aczkolwiek równie niebezpieczne. Anoreksja powoli wyniszcza organizm, a walka z nią jest o tyle trudna, że wymaga zmiany przekonań, a nie samego zachowania.

Można rzec, że anoreksja jest choroba cywilizacji. Prawdą jest, że istnieją plemiona, w których ideałem piękna jest wychudzone ciało, jednak jest to niezwykła rzadkość i zdaje się, że częściej w trakcie wędrówki po ziemiach leżących poza wpływami cywilizacji zachodu napotkamy idealnie grube kobiety, aniżeli chude. Środki masowego przekazu, autorytety szczególnie w kwestii mody i image'u wpływają na sposób postrzegania siebie i świata u wszystkich ludzi, nie tylko młodych. Ważnie jest, by nauczyć się rozdzielać informacje ważne, od tych, które mogą mieć na nas destruktywny wpływ. Na anoreksję może zachorować każdy, niezależnie od wieku, rasy, płci, a także wyznania.

2008-01-25T20:17:00.000+01:00

Dekalog odchudzania

* Jeśli nie jesteś szczupla, to znaczy, że nie jesteś atrakcyjna.

* Bycie szcupła jest ważniejsze od bycia zdrową.

* Będziesz się głodziła i robiła wszystko co w Twojej mocy, aby wyglądać coraz szczuplej.

Nie będziesz jadła nadprogramowo bez poczucia winy.

* Nie będziesz jadła niczego nadprogramowo bez ukarania siebie za to.

* Będziesz liczyła każdą kalorię i ograniczała ich ilość.

* Najważniejsze jest to, co mówi waga.

* To proste: chudnięcie jest dobre, a przybieranie na wadze - złe.

* Nigdy nie jesteś „zbyt” szczupla.

* Bycie szczupła i niejedzenie są dowodami prawdziwej siły woli.

* Waga jest wskaźnikiem moich codziennych sukcesów i porażek

* Wierzę w perfekcję i chcę ją osiągnąć.

* Droga do szczęścia jest stawaniem się kimś lepszym niż wczoraj.

źródło:http://www.sciaga.pl/tekst/50481-51-anoreksja_i_bulimia

Bulimia i anoreskja jako choroby cywlizacyjne XXI wieku

2008-01-24T14:51:00.000+01:00

Bulimia i anoreksja znajduja sie na liscie nowoczesnych chorob cywlizacyjnych XXI wieku. Napisalam "nowoczesnych", poniewaz kiedys nie znano tych chorob, to wlasnie XXI wiek spowodowal "inwazje" tych chorob.Tak juz kiedys napisalam spoleczenstwo lansuje ideal renesansowkich ksztaltow, o ktorych pisal Petrarka i wlasnie w ten sposob mlode dziewczeta rzadko chlopcy popadaja w bulimie i anoreksje.Sa to choroby niezakaźne i w ten sposob nie mozna doprowadzic do epidemii. Niemiej bulimia i anoreksja to choroby cywlizacyjne.

blog

2008-01-24T11:29:00.000+01:00

Ten filmik warto obejrzeć

http://veniti.blog.onet.pl/ blog, choć nie jest już kontynuowany warto przeczytać. Ostatni wpis pochodzi z przed roku napisała go matka autorki bloga.

Ten blog skłania do przemyśleń co ta choroba potrafi zrobić...

Anoreksja to przyjaciółka śmierci, która przychodzi do kogoś,

i nic porucz niej nie jest ważne.

Kiedy ktoś się jej znudzi odchodzi.

A kiedy świat staje się ważny jest już za późno na zmiany

i zjawia się śmierć koleżanka anoreksji.

zdjęcie:źrudło

2008-01-22T19:42:00.000+01:00

Zapewne każda z nas marzy o szczupłej sylwetce takiej jak np ma Victoria Beckham, tylko czy warto się tak głodzić ? Wystarczy dobrze się odżywiać, uprawiać jakiś sport. Jest wiele gwiazd, które ładnie wyglądają a nie stosują żadnych diet.

jak żyje się z piętnem anoreksji i bulimii?

2008-01-22T14:27:00.000+01:00

To bardzo fundamentalne pytanie, które jest bardzo ważne. Tak jak każdy wie anorekja i bulimia to choroba , która może doprowadzić to smierci. Mimo tego, ze osoby chore na bulimie i anoreksje teoretycznie beda zdrowe tak naprawde zawsze beda mialy "latke" osoby chorej. Byc moze ich sylwetka bedzie normalna, jednakze sasiedzi, osoby z bliskiego otoczenia beda wiedzialy o chorobie. Nie mowie tutaj o zadnej dyskryminacji jednak mam na mysli dyskomfort psychiczny osoby chorej. Te choroby mozna zestawic z uzaleznieniem np. do alkoholu. Mimo , ze owa osoba nie pije alkoholu np. 15 lat, to i tak w oczach ludzi i siebie zawsze bedzie alkoholokiem nie pijacym , tzw. "suchym". Wlasnie podobnie jest w przypadku bulimii i anorsksji. Mimo, ze owa osoba teoretycznie nie jest juz chora , to i tak zawsze bedzie mialo pietno osoby chorej. Moim zdaniem bardzo trudno zyc z takim pietnem. Mam nadzieje, ze w sposob dosc klarowny wyjasnilam pietno anoreskji i bulimii.

2008-01-22T10:49:00.000+01:00

Pro-ana z łac. „pro-anorexia” czyli po prostu „za anoreksją”. Jest to ideologia, w której anoreksja, bulimia i inne zaburzenia odżywiania nie są traktowane jako choroba, lecz jako jeden ze sposobów odchudzania, a dążenie do chudości jako droga do ideału.
Starving For Perfection – głodowanie dla perfekcji
Pro-ana jako ideologia ma oczywiście swoje hasła, jednym z nich, głównymjest zdanie Christophera Marlowe,quod me nutrit me destruit – "to, co mnie żywi, niszczy mnie". Można je często zobaczyć wytatuowane na sakurze razem z czarnym znakiem x.

Osoby, które „wyznają” pro-ane często mają niską samoocenę, zaniżoną własną wartość, nie mogą znieść widoku swojego ciała w lustrze. W tej ideologi pucz nienawiści do swojego ciała występuje ruwnierz nienawiść do jedzenia, chorzy „wyznający” tą ideologię uważają je za całkiem zbędne. Osoby chore motywację, która jest ważna znajdują na stronach internetowych, na których można znaleźć modelki, aktorki, które chorują, bądź chorowały na anoreksję jak, np. Kate Moss, Calista Flockhart, Mary-Kate Olsen a także Twiggy – modelka, od której 40 lat temu zaczął się trend na kobiety w rozmiarze XS. Motywacją mogą być również teksty, piosenki,cytaty albo zdjęcia otyłych osób, do których chorzy czują obrzydzenie i nie chcą wyglądać tak jak Oni. W pro-anie chorzy widzą sposób na szczęśliwe życie i osiągnięcie ważnego dla siebie celu. Autorzy stron Pro-ano podkreślają, że ideologia ta jest niebezpieczna dla zdrowia, równocześnie namawiając do głodowania podając przy tym szereg powodów, dla których jednak warto to robić. Tym samym widać, że nie odstrasza to „wyznawców” tej ideologii, którzy uparcie, wręcz fanatycznie chcą i dążą do celu jakim jest szczupła sylwetka.

A oto powody z jakimi na tych stronach można się spotkać:

40 powodów, dla których warto być chudym

1. By dumnie i prosto kroczyć ulicami i śmiać się innym prosto w twarz

2. Możesz iść do sklepu kupić bluzkę, która ci się podoba a jest tylko w jednym "małym" rozmiarze

3. By stanąć przed lustrem nago i powiedzieć z uśmiechem na twarzy "chude jest boskie"

4. Mama i ojciec nie ględzą ci ze wyglądasz jak prosiak

5. Nie wstydzisz się pokazać w kostiumie kąpielowym

6. Masz więcej energii i siły witalnej

7. Cieszysz się, kiedy po miesiącach odchudzania nosisz rozmiar 32 a nie 46

8. Każdy prawi ci komplementy jak świetnie wyglądasz

9. Czuje się dobrze w swoim ciele

10. Czujesz się dowartościowana, kiedy patrzy na ciebie gruba baba a ja wzrok mówi, "ale ona jest chuda, ja tez chcę"

11. Jesteś idealna

12. Możesz ubrać to, co chcesz i nie wyglądasz grubo, wszystkie ciuchy świetnie leżą

13. Wszyscy ci zazdroszczą

14. Czujesz się dowartościowana - znasz swoją wartość i moc - wiesz na ile cię stać

15. Chudsza = lepsza

16. Jedzenie kosztuje

17. Wraz z ubytkiem wagi wzrasta pewność siebie

18. Nie masz już "tego problemu"

19. Masz kości "na wierzchu" a to jest piękne

20. Czujesz się lekko i dobrze ze sobą

21. Nie masz obrzydliwych fałd tłuszczu i możesz nosić obciśle ubranka 22. Nie wstydzisz się nagości

23. Nie toczysz się po chodniku

24. Jesteś pewna siebie

25. Twój facet nie sapie podnosząc cię

26. Nie masz strachu przed dotykiem

27. Czujesz, że panujesz nad jedzeniem, nad sobą, nad swoim ciałem, że masz siłę

28. Jesteś kimś dla siebie samej

29. Umiesz spojrzeć w lustro i powiedzieć jest dobrze

30. Możesz popracować jako modelka, kiedy kasy brak...

31. Możesz bez problemu przejść np. Pomiędzy ciasno ustawionymi krzesłami

32. Nie zazdrościsz chudszym

33. Ludzie mają cię za perfekcjonistkę, bez jednego włoska na bluzce, albo pyłku po cieniu do powiek na policzku

34. Śliczne ciuszki w rozmiarze XS nie leżą na dnie szafy tylko idealnie na tobie.

35. Wszyscy zazdroszczą ci takiej silnej woli

36. W lecie jest ci chłodno, a w zimie zawsze można włożyć cieplejszą kurtkę

37. Ludzie patrzą na ciebie inaczej. I lepiej oceniają. Zdecydowanie

38. Jakie oczęta robią ludzie, którzy widzieli cię wcześniej przed "dietą"

39. Nie tracisz czasu na żarcie

40. By wreszcie być szczęśliwym...

Podczas szukania materiałów odwiedziłam wiele strona o tej tematyce i tych za i tych przeciw. Nie zwracając uwagi na informacje w nich zawarte spostrzegłam, że ta choroba naprawdę niszczy. Porównując pierwsze posty na blogach (osób które są najczęściej na własne życzenie niestety chore) można spostrzec różnice w ich sposobie pisania. Na początku pełne życia i radości posty wyglądają kolorowo (pojawiają się różne czcionki,e-motki, zdjęcia). później posty są coraz krótsze ograniczają się do podania wagi poinformowaniu dlaczego tak długo nie pisały i oczywiście co zjadły. Na tym się kończy. Radnych kolorów co najwyżej jakieś zdjęcie anorektycznej modelki.

Chorzy na anoreksje i bulimie a akceptacja społeczna

2008-01-20T10:37:00.000+01:00

Uważam , że ludzie chorzy na bulimie i anoreskje sa akceptowani spolecznie. To, ze sa za bardzo szczupli nie znaczy , ze powinni byc dyskryminowani. Tacy ludzie maja przyjaciol i jezeli maja dosc silna psychike potrafia znalezc wyjscie i jak najszybciej dojsc do rekowalenstencji.Zdarzaja sie pewne przypadki dskryminacji,ale stosunkowo rzadko. Na pewno ich choroba nie jest tak dyskryminowana tak bardzo jak choroba AIDS CZY GRUŹLICA.Te choroby nie sa zaraźliwe, wiec ryzyko jest minimalne.

Coś o bulimii.

2008-01-19T19:29:00.000+01:00

Nazwa "bulimia" pochodzi od greckiego słowa limos (głód) i przedimka bous ("wół, byk"). Określenie to zostało po raz pierwszy użyte przez Galena w II w. n.e. Czasy antyczne niosą przykłady uczt rzymskich, na których patrycjusze w wyniku długotrwałego, intensywnego objadania się zmierzali do specjalnych pomieszczeń zwanych vomitoriami, gdzie mogli wymiotować zjedzonymi wiktuałami. Niektórzy sądzą, że co najmniej dwu cesarzy rzymskich można było uznać za dotkniętych tą chorobą. W późniejszych stuleciach prowokowanie wymiotów i przeczyszczanie obok upuszczania krwi zalecano w wielu schorzeniach jako jedną z głównych metod leczniczych. Bulimia psychiczna jako zespół objawów tworzących charakterystyczną jednostkę chorobową została opisana stosunkowo niedawno - w 1979 roku przez brytyjskiego badacza i praktyka George a Russela.

Czy zagrożenie bulimią wzrasta?

Bulimia psychiczna występuje częściej niż anoreksja. Istniejące dane wskazują, że zaburzenie to dotyka 1% wszystkich adolescentek i młodych kobiet. Wśród osób, u których istnieją częściowe i niepełne objawy rozpowszechnienie sięga nawet 8%. Początek zachorowania ma miejsce najczęściej później niż u chorych z anoreksją - w wieku 18-24 lat. Coraz więcej badaczy skłania się do poglądu, że zagrożenie bulimią w ostatnich dekadach istotnie wzrosło; przeważa pogląd, że coraz więcej młodych kobiet zapada na to zaburzenie.

Objawy charakterystyczne i mniej charakterystyczne

W odróżnieniu do chorych na anoreksję pacjentki z bulimią częściej zgłaszają się do lekarza pomoc. Jednym z czynników wpływających na szybsze podejmowanie decyzji o poszukiwaniu pomocy jest duży dyskomfort związany z długotrwałym doświadczaniem najbardziej charakterystycznych objawów bulimii - objadania i przeczyszczania się.

Anoreksja vs. Bulimia

2008-01-19T19:25:00.000+01:00

Zastanawia mnie jeden fakt, dużo się mówi i pisze o anoreksji, o jej skutkach, a mało się mówi o bulimi. Dlaczego??

Dlaczego na bulimie i anoreksje częściej choruja dziewczęta niż chłopcy?

2008-01-16T16:18:00.000+01:00

Jest to bardzo ważne pytanie, ponieważ rzadko obserwuje się przypadki zachorowań na bulimie i anoreksje wsród chlopakow. Jak powszechnie wiadomo to dziewczeta zwracaja bardziej uwage na swoj wyglad niz chlopacy, jednak moga zdarzyc sie przypadki metroseksualne jednak na ewenementach nie bede sie skupiac. Dziewczęta chca byc szczuple i updabniac sie do modelek oraz podobac sie chlopcom, dlatego tak bardzo zwracaja uwage na swoja sylwetke. Jednak dosc czesto tak radykalne odchudzanie doprowadza do bulimii i anoreskji. W psychice dziewczyn jest juz zakodowane, ze musza byc szczuple i miec taklie "osy".

Bulimia

2008-01-15T19:05:00.000+01:00

Bulimia nervosa

Występuje wtedy, gdy jednostka spożywa skrajne ilości pokarmów a potem wymiotuje, oraz przyjmuje środki farmakologiczne, aby pozbyć się jedzenia z organizmu. Nadmierne uprawianie sportu, wykonywanie ćwiczeń mogą także mieć miejsce w celu upewnienia się, czy nie zwiększyła się waga ciała po obżarstwie. Ludzie z tym schorzeniem nie mają żadnego poczucia kontroli podczas gdy, jedzą w nadmiarze. Choroba ta rozpoczyna się często w późniejszych nastoletnich latach lub we wczesnej dorosłości. Podobnie jak osoby z anoreksją, osoby z bulimią ujawniają skrajny poziom zamartwiania się względem żywności, wagi ciała i sylwetki. Wielu ludzi z bulimią obżera się i oczyszcza organizm z pożywienia w tajemnicy oraz wciąż utrzymuje normalną wagę ciała. Przez takie działanie, jednostka może często ukrywać chorobę latami. Uczucia wstrętu i wstydu po obżeraniu się są powszechne, podobnie jak uczucia ulgi po oczyszczeniu organizmu z pożywienia. Epizody obżarstwa mogą zdarzać się raz lub dwa razy w tygodniu oraz nie rzadziej niż klika razy dziennie. Mogą być powodowane depresją, nudą, złością, gniewem. u. Obżarstwo powoduje, że w organiźmie zmniejsza się ilość potasu, co może uszkodzić mięsień sercowy oraz zwiększyć ryzyko wystąpienia zawału serca. Częste wymiotowanie może doprowadzić do zaognienia przełyku i uszkodzenia zębów. Jeszcze jednym problemem spowodowanym bulimią są blizny na opuszkach palców spowodowane ich wpychaniem do gardła, by spowodować wymioty, zmiany cykli menstruacyjnych i zanik popędu seksualnego. Ludzie cierpiący na tą chorobę mogą wykazywać kłopoty w radzeniu sobie i kontrolowaniu impulsów, stresów, niepokoju. Mogą także ujawniać depresję, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (choroba, w której występują niepożądane myśli oraz zachowania, od których powtarzania nie można się powstrzymać) oraz inne choroby umysłowe. Problemy z alkoholem i narkotykami są także powszechne, u osób z bulimią.

Ogólnie więcej chyba artykułów poświęca się anoreksji, jej objawom i leczeniu, powinnyśmy zwrócić uwagę również na bulimię. Tak samo jak anoreksja, bulimia jest chorobą.

Anoreksja w świecie mody

2008-01-14T07:40:00.000+01:00

Podobno o gustach się nie dyskutuje. A moda to osobisty wybór każdej osoby. Jednak to właśnie w świecie mody najbardziej widać co potrafi zrobić ta choroba z człowiekiem. Dziewczyny potrafią zrobić wiele aby zdobyć lukratywny kontrakt. Zaś projektanci i fotografowie stawiają coraz wyższe wymagania. A na wybiegach królują tzw "wieszaki" czyli według niektórych piękne modelki.

Jakiś czas temu w mediach trochę chałatu zrobiła śmierć modelki, która zmarła w wyniku anoreksji. Wiele osób zaczęło wtedy mówić o tym problemie. jednak pojawił się wtedy jakiś fotograf, który mówił że oddał by wiele za sesje z tą dziewczyną bo według niego była piękna.

2008-01-09T21:38:00.000+01:00

Gen odpowiedzialny za skłonność do anoreksji

Polscy naukowcy odkryli gen odpowiedzialny za skłonność do anoreksji. Teraz szukają lekarstwa mogącego go obezwładnić. Zaczyna się niewinnie - odchudzaniem czy dietą, ale z dnia na dzień jest gorzej. Coraz mniejsze porcje, unikanie posiłków. W konsekwencji chroniczne głodzenie się, które prowadzi do śmierci 10 proc. wszystkich chorych.

Jadłowstręt psychiczny - bo tak określa się anoreksję - to jedna z najgroźniejszych współczesnych chorób. Jej ofiarami padają przede wszystkim dziewczyny w wieku dojrzewania i młode kobiety (w Polsce dotyczy to ponad 30 tys. z nich).

Przyczyn choroby upatrywano dotąd głównie w czynnikach środowiskowych, jak nieprawidłowe relacje rodzinne czy trudne sytuacje życiowe, oraz psychologicznych, np. zaniżonej samoocenie. Dlatego w leczeniu choroby - prócz hospitalizacji - skupiano się głównie na psychoterapii - pisze gazeta "Metro".

Odkrycie naukowców z Pomorskiej Akademii Medycznej może być więc przełomem zarówno w myśleniu o tej chorobie, jak i w jej leczeniu. Badania szczecińskiego zespołu wykazały, że za anoreksję odpowiadać mogą nie tylko czynniki środowiskowe, ale i pewien gen oraz związany z nim enzym, zwany w skrócie COMT. To on odpowiada za rozkład dopaminy, której rolą jest m.in. kontrolowanie łaknienia.

Naukowcy przeprowadzili eksperyment, w którym wzięło udział 80 kobiet z ciężkimi zaburzeniami odżywiania i kontrolna grupa 116 kobiet zdrowych. W obu grupach zbadano rodzaj genu COMT. Okazało się, że u anorektyczek dwa razy częściej niż u pozostałych kobiet występuje bardzo aktywna forma genu, co sprawia, że dopamina w ich organizmie rozkładana jest dużo szybciej niż u kobiet zdrowych.

Być może nasze odkrycie stanie się podstawą do opracowania metod i technik laboratoryjnych pozwalających na wczesne wykrycie choroby i genetycznych predyspozycji do niej - uważa dr Anna Grzywacz, współautorka badań. - Mogłyby to być na przykład testy genetyczne. Wskazywałyby one, czy dana osoba zachoruje na anoreksję, i to jeszcze zanim pojawią się objawy choroby, zagrożenie życia lub zdrowia. Wtedy można byłoby bardzo szybko podjąć odpowiednie działania - leczenie farmakologiczne czy psychoterapię.

KTO CHORUJE NA BULIMIE I ANOREKSJE?

2008-01-07T11:29:00.000+01:00

Najczęściej predyspozycje do zachorowania na bulimie i anoreksje mają osoby w okresie dojrzewania mam tu na mysli wiek u dziewcząt 12-19 lat natomiast u chlopcow gdzie choroby ta zdarzaja sie niezwykle rzadko,ale mozna je zaobserwować to wiek 14-21 lat.Okres dojrzewania wiąże się z manifestacją własnego ciała, czyli niekaceptacja.Oczywiście choroby te bardzo często pojawaiaja się w tym okresie , jednak np. po 30 r.ż. również można zaobserwować te choroby.

anoreksja, bulimia a powrót do "normalności"

2008-01-07T11:14:00.000+01:00

Osoby, które są chore na bulimię i anoreksję niewątpliwie mają problemy z powrotem do "normalnosci". Pisząc "normalnosc" mam tu na mysli przede wsztstkim powrót do normalnego, codziennego życia. Osoby chore zawsze będą mialy problemy z powrotem do codzeinnosci.Te choroby będą ich przesladować. Ich psychika zostala narażona na szkody, które będą rzutowaly na ich dalsze życie.Zawsze pojawi się chęć sprawdzania swojej wagi, a tym samym odchudzania. Oczywiscie osoby, które mają silną motywację, a tym samym silną psychikę mogą powrócić do "normalnosci", jednak będzie to wymagalo od nich przede wszystkim silnej determinacji i bodźca motywującego.

DEKALOG

2008-01-07T10:10:00.000+01:00

Dekalog kojazy się z prawami. To są prawa, które dla motylków są najważniejsze. Zastanawiam jak muszą byś zdesperowane te osoby. Taki Dekalog znajduje się na każdej stronie związanej z anoreksja . To szczegułowe wytyczne prowadzone do tzw. "ideału czy prefekcji"jak kto woli to nazywać.

Dekalog pro-ana
1. Jeśli nie jesteś szczupla, to znaczy, że nie jesteś atrakcyjna.
2. Bycie szcupła jest ważniejsze od bycia zdrową.
3. Będziesz się głodziła i robiła wszystko co w Twojej mocy, aby wyglądać coraz szczuplej.
4. Nie będziesz jadła nadprogramowo bez poczucia winy.
5. Nie będziesz jadła niczego nadprogramowo bez ukarania siebie za to.
6. Będziesz liczyła każdą kalorię i ograniczała ich ilość.
7. Najważniejsze jest to, co mówi waga.
8. To proste: chudnięcie jest dobre, a przybieranie na wadze - złe.
9. Nigdy nie jesteś „zbyt” szczupla.
10. Bycie szczupła i niejedzenie są dowodami prawdziwej siły woli.
11. Waga jest wskaźnikiem moich codziennych sukcesów i porażek.
12. Wierzę w perfekcję i chcę ją osiągnąć.
13. Droga do szczęścia jest stawaniem się kimś lepszym niż wczoraj.

bulimia w ujęciu historycznym

2008-01-02T11:07:00.000+01:00

Choć bulimia nie doczekała się w literaturze medycznej tak szczegółowego opisu historycznego jak anoreksja, jednak na pierwsze ślady jej występowania spotykamy już w II w. n.e. Słowo „bulimia" pochodzi z języka greckiego i oznacza wilczy apetyt, co nie jest całkiem adekwatne, ponieważ nie uwzględnia związanego z objadaniem się przeczyszczania. Galen, drugi po Hipokratesie wielki lekarz starożytności, uznany za ojca fizjologii eksperymentalnej, w II w. n.e. wspomniał o chorobie, którą nazwał bulimis. Uważał on, iż powodują ją kwasy żołądkowe, wysyłające do mózgu fałszywe sygnały. Na przestrzeni dziejów termin bulimia czy boulimie pojawia się od czasu do czasu w piśmiennictwie medycznym. W wieku XIX we Francji została skojarzona z cukrzycą. Jednak aż do czasów współczesnych bulimia była o wiele mniej znana niż anoreksja. Przykładowo, wiele studentek z lat sześćdziesiątych przypomina sobie koleżanki, które objadały się, a następnie wymiotowały. Wiadomo było wówczas, że nie jest to zachowanie normalne ani zdrowe, ale prawie nikt nie znał jego nazwy czy przyczyny. Obecne pokolenie studentów zna słowo bulimia równie dobrze jak anoreksja i prawie każdy zna kogoś, kto cierpi na jedną z tych chorób. Ciągle jednak wokół zaburzeń w przyjmowaniu pokarmów tworzona jest aura tajemniczości i panuje powszechna niechęć do poruszania tego tematu w rozmowach. „Święty jadłowstręt" i „poszczące dziewczęta"** Pojęcie anorexia powstało przez połączenie greckich słów: an (pozbawienie, brak) oraz (apetyt) i jest ogólnym określeniem na brak łaknienia lub awersję do pokarmu Tokarski, 1980). Najstarsze wzmianki o świadomym ograniczaniu ilości i rodzaju spożywanych pokarmów znajdujemy w średniowiecznych opisach żywotów świętych. Święty Antoni na przy kład jadał raz dziennie po zachodzie słońca. Święty Grzegorz z Nazjanzu żywił się chlebem tak stęchłym, że „podobnym raczej do błota". Święty Szymon Słupnik utrzymywać miał „dietę" wzorowaną na poście przestrzeganym przez Jezusa na pustyni. W ślad za świętymi Kościoła podążali członkowie wielu średniowiecznych wspólnot religijnych. Umartwianie ciała stanowiło wyraz „rozumnej służby Bożej" krzyżującej ciała z ich „namiętnościami i pożądaniami"(Roux, 1994). Tylko niektórzy z „wyposzczonych" świętych, tak jak Katarzyna ze Sieny, starali się przekonać swoich bliskich czy też władze kościelne, że ich dziwne ograniczone przyjmowanie pokarmów podyktowane zostało bezpośrednio przez Boga. Dla większości z nich wstrzymywanie się od jedzeni a było wyrazem własnej, podjętej w zaciszu klasztornej celi, decyzji poszukiwania świętości. Post bywał zresztą tylko jednym z elementów dążenia do duchowej doskonałości. Biczowania, znoszenie bez skargi ekstremalnych temperatur, rezygnacja ze snu, praca ponad siły dopełniały obrazu (Bell, 1985), Trudno jest jednoznacznie osądzić, czy przypadki „świętego jadłowstrętu" były średniowiecznymi odpowiednikami jadłowstrętu psychicznego. Zdania na ten temat są podzielone. Niektórzy badacze i klinicyści dotąd rezerwują łacińskie rozpoznanie anorexia mirabilis dla tych przypadków anoreksji psychicznej, które wpisane są w świat religijnych wierzeń i przekonań chorego. Widzą oni wiele podobieństwa pomiędzy obiema jednostkami, twierdzą jednak, że etiologia ich jest inna. Anoreńa mirabilis postrzegana jest przez nich jako powierzchowna, powiązana bardziej z kontekstem społecznym niż psychologicznym (Banks, 1992). Wraz z końcem średniowiecza przypadki „świętego jadłowstrętu" zaczęły zmieniać swój charakter. Stawały się wydarzeniem bardziej jarmarcznym niż religijnym. Pomiędzy wiekiem XVI a XVIII doszło do rozwoju fenomenu tak zwanych „poszczących dziewcząt". Wierzono, że jedząc mało lub w ogóle, nie umierały lub wręcz pozostawały w znakomitej kondycji. Już nie wyniszczone postem, a raczej tryskające zdrowiem prezentowane były na dworach i jarmarcznych odpustach. Aż do XIX wieku zyskiwały one lokalną, a czasem i szerszą sławę. Poszczące dziewczyny były postrzegane jako wyraz bożej obecności na ziemi, a później jako rodzaj naturalnego fenomenu. Zdarzało się, że tysiące ludzi, włączając w to królów, składało im wizyty, hojnie obsypując darami (Van Deth, Vandereyeken 1992).
źródło:http://www.ed.info.pl/content/view/53/44/

2007-12-31T19:20:00.000+01:00

Gdy Nowy Rok staremu cyfrę zmienia,

Wszyscy - wszystkim ślą życzenia!

Przy tej pięknej sposobności,

Życzymy Wam dużo radości!

2007-12-31T11:02:00.000+01:00

Poniżej przedstawiam wam dwie książki opisujące problem anoreksji. Opowiadają one o pułapce, w którą wpada się z własnej woli. A później czasami jest za późno. Książki są warte polecenia kobieta oraz mężczyzną. Bo problem anoreksji dotyczy wszystkich niezależnie od płci, oraz stereotypów mówiących, że to tylko problem kobiet.

To przejmujący zapis choroby, ukazujący bezmiar nieszczęścia i samotności anorektyczki, której ani lekarze, ani psychoterapeuci nie potrafią pomóc. Autorka otwarcie i bezwzględnie krytykuje brutalne nieraz, a co gorsza nieskuteczne, metody leczenia anoreksji we Francji i Anglii w latach 80. i 90. Jej relacje i przemyślenia, oparte na własnych doświadczeniach, na pewno mogą pomóc chorym i leczącym w zrozumieniu tej wciąż nie do końca zgłębionej przypadłości. W książce przeplatają się wątki i historie rodzinne, występują znane sprzed lat postacie polskiego życia kulturalnego i naukowego – polscy przodkowie Autorki (jak poeta Stanisław Baliński, immunolog Ludwik Hirszfeld czy lekarz Ludwik Rajchman – założyciel UNICEF-u, o którym Autorka napisała książkę, nagrodzoną Grand Prix littéraire du MEDEC). źródło

Być może uważasz, że Twojego ciała jest za dużo. Poza tym uważasz, że nie masz silnej woli i daleko Ci do doskonałości. A w telewizji, kolorowych magazynach, filmach ciągle widzisz wspaniałych, radosnych i szczęśliwych ludzi, pięknych i pogodnych bo... szczupłych.Bardzo poważna, bardzo niebezpieczna i bardzo trudna w leczeniu choroba zwana anoreksją rozpoczyna się od... decyzji o ograniczeniu jedzenia i/lub stosowaniu diety.Ta książka pozwoli Tobie i Twoim najbliższym uniknąć pułapki, gdy jedzenie staje się śmiertelnym wrogiem, obsesją, religią, tajemną wiedzą, drogą do nieśmiertelności. źródło

kolejna historia

2007-12-27T10:34:00.000+01:00

Anoreksja to choroba, która niszczy.

Choroba, którą jednak można pokonać.

Jednak ta walka nie jest łatwa, potrzebna jest pomoc.

anoreksja, bulimia, a wsparcie ze strony RODZINY

2007-12-26T11:05:00.000+01:00

Wsparcie ze strony rodziny jest niebagetelnie ważne przy terapii. To właśnie rodzina ma być tym ogniwem, które ma dać pacjentom chorym na bulimie i anoreksję siłę i walkę do życia. Często dzieje się tak, że rodzina odwraca się od chorego, dlatego, że ta choroba ich nie dotyczy i powinnien z tym problemem radzić sobie sam. TAK NIE POWINNO BYĆ.!! Rodzina może zdziałać "cuda" przy leczeniu tych chorób. Nawet zwykła rozmowa, zwykłe podtrzymanie na duchu może dużo pomóc. Często ośrodki terapeutyczne zapraszają cała rodziną do rozmowy na temat anoreksji i bulimii, bowiem rodzina też boryka się z tym problemem. Mam nadzieję, że po tym poście niektóre rodziny, które mają dzieci chore na te choroby powinny pomagać swoim dzieciom i przede wszystkim uczęszczać na terapię grupową:)

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE

2007-12-24T12:39:00.000+01:00

Jak obyczaj każe stary,według ojców naszych wiary,chcemy złożyć Wam życzenia,z dniem Bożego Narodzenia.Niech ta gwiazdka Betlejemska,która wschodzi tuż po zmroku,da Wam szczęcie i pomyślność W nadchodzącym Nowym Roku.
Życzą autorki blogu

Motylek

2007-12-24T11:56:00.000+01:00

Ładny prawda. Motylki to piękne stworzenia. Są też "symbolem" anorektyczek. Paradoksalnie ta niewinna nazwa określa coś strasznego.

Skąd nazwa motylki? Od motyla ano, którego nazwa tworzy trzy pierwsze litery ubóstwianej przez dziewczęta anoreksji. Anoreksji, która postrzegana jest przez chorych jako przyjaciółka. Tworzą one coś w rodzaju grup wspierających się w drodze do wymażonego rozmiaru zero.

Modelki

2007-12-22T18:27:00.000+01:00

Dziewczyny przeważnie wzorują się na modelkach, które są zbyt chude, w modelingu szczupły wygląda jest wymagany w dzisiejszych czasach, modelki dbają o szczupłą linię i śmiem powiedzieć że robią to pod nadzorem specjalistów.
Są pod presją otoczenia i muszą wyglądać szczupło, naszczęście małymi krokami zaczyna się to
zmieniać. Są modelki które mają kobiece kształty i wyglądają dobrze. Myślę że dziewczyny nie powinny wzorować się na modelkach tylko mieć na uwadze własne dobro i zdrowie.

ana

2007-12-18T08:19:00.000+01:00

Obrazek znaleziony w internecie. nie pamiętam gdzie. Na nim najlepiej widać jaka jest psychika osoby chorej na jadłowstręt. Choćby stanęła przed tym lustrem jeszcze bardziej chuda. I tak w lustrze będzie jej mówiło, że jest za gruba, że to jeszcze nie to. I nadal będzie niszczyć siebie, katować się dietami. Właściwie nie wiem czy dietą można nazwać jedno jabłko i butelkę wody mineralnej? Jednak tak się odżywiają. Ich światem staje się ciągłe liczenie kalorii. Żyją podporządkowane jest tylko jednemu anoreksji.

kolejne oblicze anoreksji

2007-12-18T07:52:00.000+01:00

To mówi samo za siebie. Dla "szczupłej sylwetki" dziewczyny gotowe są zrobić wiele. Jednak czy to jest uczciwa cena? W dobie"tali osy" taka sylwetka budzi zachwyt i stanowi wzór do, którego się nieustannie dąży. Dla niektórych ludzi utrata tak zwanych zbędnych kilogramów to największe marzenie. Jednak nie jest one warte niszczenia samego siebie. Bo czym jest "szczupła sylwetka" jeśli w większości przypadków osoby chore lądują w szpitalach gdzie muszą być karmione kroplówkami bo organizm nie jest w stanie niczego przetrawić.

DLACZEGO społeczeństwo nie lansuje tzw. "Rubensowskich kształtow"?

2007-12-17T18:32:00.000+01:00

Jest to bardzo adekwatne pytanie do naszego blogu. Osoby puszyste, które mają tzw ."rubensowskie kształty są dyskryminowane w społeczeństwie za to, że są po prostu "grube". Natomiast w baroku kobiety, które cieszyły się taką sylwetką nie miały problemów z zakaceptowaniem społeczenym. Na przełomie wieków pogląd na temat "rubensowskich kształtów uległ znacznej zmianie. Współcześnie lansuje sie osoby szczupłe, ktore mają tzw. talie osy. Jednak nikt nie zadaje sobie pytania, jakim kosztem?Właśnie kosztem odchudzania się , które doprowadza do bulimii i anoreksji. Czy nie warto powrócić do" rubensowkich kształtów" dla dobra ogółu? Moim zdaniem warto:)

leczenie bulimii i anoreksji metodą psychoterapeutyczną

2007-12-16T17:39:00.000+01:00

Leczenie anoreksji obejmuje również inne metody psychoterapeutyczne. Terapia skupia się na aktualnych sprawach i problemach pacjentki. Kolejną metodą psychoterapii jest psychoterapia wspierająca, której celem jest odzyskanie wcześniejszej równowagi psychicznej pacjentki, zredukowanie jej lęku i strachu oraz pomoc w przystosowaniu się do nowych sytuacji. Istotnym elementem leczenia anoreksji jest terapia rodzinna. Celem jej jest zmiana dysfunkcjonalnych elementów systemu rodzinnego oraz zapoczątkowanie zmian pozwalających rodzinie na rozwój i radzenie sobie z zadaniami kolejnych faz cyklu życia rodzinnego. Terapia rodzinna powinna być metodą z wyboru wobec dzieci i osób w okresie dojrzewania. Prowadzona jest zazwyczaj w trybie ambulatoryjnym. Sesje odbywają się początkowo co 2 tygodnie, później rzadziej, co 3 – 5 tygodni. Jest to oparte na założeniu, że rodzina powinna mieć czas na zmiany, jakich chce dokonać. W leczeniu zaburzeń odżywiania stosuje się również psychoterapię grupową; organizowane są też grupy wsparcia i grupy samopomocy dla rodzin z problemem anoreksji.
źródło:http://bez-recepty.pgf.com.pl/index.phpco=artyk&id_artyk=226

Anoreksja

2007-12-14T07:43:00.000+01:00

W ostatniej klasie szkoły średniej miałam zajęcia poświęcone anoreksji.
To na nich dowiedziałam się, że anorektyczki prowadzą wielkie zeszyty, w których trzymają mnóstwo zdjęć innych dziewczyn, które dążyły do "ideału". Od modelek, którym wystają kości do leżących już w trumnie. Gdzie ich skóra nie przypomina już normalnej tylko widać przez nią kolory naczyń krwionośnych.Jest tam też tabela, na której zaznaczają swoje sukcesy(spadek ciała) i porażki(przybieranie na wadze).
Anorektyczki znajdą wiele sposobów aby nie jeść. Nawet jeśli patrzy jej się w twarz i tak znajdzie sposób aby schować jedzenie.
Osoby chore na jadłowstręt dążą do perfekcji, w mieszkaniach nie znajdzie się żadnego kurzu.Uczą się idealnie. Niestety sylwetkę też chcą mięć idealną i są gotowe wyniszczyć swój organizm po to aby go osiągnąć. Niestety często to kończy się śmiercią. Potrafią ćwiczyć swoją wole sprawdzając jak blisko mogą mieć jedzenie i go nie zjeść. Potrafią delektować się zapachem np. mandarynki jednak nawet jej nie tchną. Nie lubią jak ktoś przy nich je. Nie potrafią znieść widoku osób, które mają nadwagę.Nie ma dla nich nic ważniejszego do diety.

2007-12-13T15:10:00.000+01:00

To chyba nie wymaga żadnego komentarza. Osoby chore na anoreksje i bulimie są cały czas w więzach swojej choroby. To niewidzialne łańcuchy, które je krępują. A wszystko zaczynało się tak niewinnie.
źrudło obrazek:http://www.digart.pl/praca/407438/KROLOWE_ZYCIA.html

2007-12-12T20:04:00.000+01:00

PRZERAŻAJĄCA STATYSTYKA !!!

• 63% dziewcząt nie akceptuje własnego wyglądu

• 76% nastolatek wierzy, że chłopcy wolą szczupłe dziewczęta • 62% z nas chętnie schudłoby parę kilo

• 71% dziewczyn marzy o figurze modelki

• według różnych badań wśród nastolatków dotkniętych anoreksją tylko 3% do 20% to chłopcy

• 81% dziesięciolatków boi się, że kiedyś utyje.

• 51% dziewięcio- i dziesięciolatków czuje się lepiej będąc na diecie.

• Przeciętna kobieta ma około 165 cm wzrostu i waży ok75 kg. Przeciętna modelka ma 175 cm wzrostu i waży ok 55 kg.

• Większość modelek jest o wiele szczuplejsza niż 98% kobiet!!!!

• 91% kobiet, które ukończyły szkołę średnią próbowało kontrolować swoją wagę.

• 22% kobiet jest na diecie od czasu do czasu lub stale.

• 35% ludzi, którzy stosują diety popada w choroby typu bulimia czy anoreksja.

• 10% dziewcząt i kobiet i około 6% chłopców i mężczyzn zmaga się z chorobami takimi jak anoreksja czy bulimia.

• 70-80% obserwowanych wypadków anorektyczka w odpowiednim czasie zaczyna jeść.

• 80% przypadków po ok. dwóch latach wracają miesiączki.

• 5-10% chorych na anoreksje umiera z wycieńczenia i niedożywienia organizmu.

• W Stanach zjednoczonych, na reklamę i promocję środków odchudzających wydaje się rocznie 33 miliony dolarów.

Anoreksja nie jest kaprysem, ale poważną chorobą. Jej podstawą jest brak samoakceptacji, który przejawia się niechęcią do własnego ciała. Życie osoby dotkniętej koncentruje się wokół ekstremalnego odchudzania.

• Diety typu 300 kalorii dziennie i głodówki doprowadzają do całkowitego wycieńczenia organizmu, a nawet do śmierci

• Dorosłe osoby osiągają wagę 30 kg

• Wyleczalność anoreksji waha się od 30 do 50 procent.

• Co 10 chora osoba nie dożywa 30 lat

2007-12-12T08:05:00.000+01:00

2007-12-11T13:58:00.000+01:00

FILM

2007-12-06T19:03:00.000+01:00

źródło: pl.youtube.com

Ten kurtki film pokazuje do czego doprowadzają anoreksja i bulimia. Patrząc na te dziewczyny można się przestraszyć. Przypominają one bardziej jakieś kościotrupy. Zaś tak widoczne żyły i żebra nie należą do najpiękniejszych widoków. Pojawia się pytanie czy warto siebie tak niszczyć?Czy cena wyimaginowanej idealnej sylwetki nie jest przypadkiem za wysoka? Wiele przypadków tych chorób kończy się śmiercią. A więc czy warto płacić taką cenę za niszczenie swojego organizmu?

Bulimia

2007-12-06T18:30:00.000+01:00

Bulimia, podobnie jak anoreksja jest chorobą o podłożu psychicznym. Są to okresowe napady żarłoczności z utratą kontroli nad ilością spożywanych pokarmów - są to ataki przymusu jedzenia, nad którymi pacjent nie potrafi zapanować. Chorzy na bulimię czują się głodni nawet bezpośrednio po jedzeniu. Bulimia jest tez czasem określana jako wilczy głód, wilczy apetyt.

Coraz więcej badaczy skłania się do poglądu, że zagrożenie bulimią w ostatnich dekadach istotnie wzrosło. Przeważa pogląd, że coraz więcej młodych kobiet zapada na to zaburzenie.

Na zaburzenia odżywiania cierpią najczęściej dziewczęta i młode kobiety, których kariera zawodowa jest związana z koniecznością utrzymywania szczupłej sylwetki i kontroli swojego ciała. Są to więc młode tancerki, uczennice szkół baletowych, czy modelki.

Ponadto wpływ na wystąpienie bulimii mają takie czynniki jak niska samoocena i towarzyszące im częste okresy niepokoju, które mogą łagodzić gwałtowne napady obżarstwa. Innym czynnikiem są stresujące wydarzenia życiowe (kłótnie, choroby, śmierć w rodzinie). Anoreksja i bulimia często mają podłoże w niewłaściwych, konfliktowych relacjach z najbliższymi. Osoby z bulimią czasem traktują jedzenie jako namiastkę miłości - osoba, która czuje się osamotniona, pusta i niekochana, je, aby zrekompensować sobie te negatywne uczucia.

2007-12-06T10:01:00.000+01:00

Oto garść informacji, które przybliżą temat jakim jest bulimia.

BULIMIA to po grecku wilczy apetyt

Według badań aż90% to kobiety. Dzieje się tak dlatego, ze przybieranie na wadze u dziewcząt wiąże się z pojawieniem się tkanki tłuszczowej.

Jako kryteria diagnostyczne pomocne przy rozpoznawaniu bulimii wymienia się:
1. powtarzające się przypadki objadania się, zjadanie wielkiej ilości pożywienia w krótkim czasie,
2. poczucie braku kontroli podczas objadania się,
3. używanie środków przeczyszczających,
4. występowanie co najmniej dwa razy w tygodniu przez trzy miesiące sesji objadania się z następującym po nich przeczyszczaniem,
5. trwała, przesadna troska o wagę i wymiary ciała.

Sześć tysięcy kalorii tyle potrafi przejeść bulimik. Później następuje faza przeczyszczania.(regularne wymioty, stosowanie środków przeczyszczających, uprawianie ćwiczeń). Wynika to z wielkiego wręcz obsesyjnego strachu przed utyciem.

Skutki:

wyniszczenie jak przy anoreksji

zaburzenia wodno-elektrolitowe

Bulimia atakuje ludzi o różnych charakterach, ale główną ich wspólną cechą jest niska samoocena i niestabilność emocjonalna. Chorych na anoreksję i bulimię łączy fakt, że zwracają wielką uwagę na to, co inni o nich myślą. Oba zaburzenia wymagają od pacjentów i ich najbliższych systematycznej, prawidłowej terapii.

źródło: http://www.poradnia.pl/podstrony/czytelnia/anoreksja.html

Specyfika bulimii

2007-12-04T16:40:00.000+01:00

Schorzenie to należy odróżnić od zaburzeń związanych z objadaniem się. Chorzy na bulimię, choć zdają sobie sprawę z utraty kontroli nad własnym zachowaniem związanym z odżywianiem się, przejadają się bardzo często, a następnie stosują sposoby kontrolowania wagi ciała, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia.

Jest to choroba o podłożu psychicznym, a chorzy na nią zwykle czują się głodni nawet bezpośrednio po jedzeniu. Czasami po wymiotach odczuwają tak wielką ulgę, że przejadają się po to by ponownie je wywołać. Większość pacjentów dotkniętych bulimią to kobiety. Dzielą one dni na "dobre", gdy nie odczuwają przymusu objadania się, i "złe" kiedy nie mogą powstrzymać łaknienia. Są świadome tego, że niepokój, nuda, stres i uczucie przykrości mogą wyzwalać okresy obżarstwa.

Bulimia bardzo często dotyka osoby, które nie akceptują swojego wyglądu, wagi, nie czują się dobrze w swoim ciele i pragną za wszelką cenę polepszyć swoje samopoczucie. Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, pracującego nad uściśleniem kryteriów rozpoznawania bulimii, występuje ona od 4 do 6 razy częściej niż anoreksja.

Cechy oraz kryteria diagnostyczne anoreksji

2007-12-04T16:36:00.000+01:00

Chorobliwy lęk przed otyłością.
Spora część chorych jest wrażliwa na punkcie swojej wagi, boi się przytyć lub stosuje kontrolę nad ilością przyjmowanych pokarmów. Mobilizowani przez lęk, stosują metody prowadzące do utraty wagi ciała. Większość z nich ogranicza ilość spożywanych pokarmów, zwłaszcza tych zawierających tłuszcze oraz węglowodany. Często rezygnują z czerwonego mięsa lub przechodzą na wegetarianizm. W tym samym czasie dochodzi u nich do znacznego zmniejszenia ilości zjadanego pożywienia, co prowadzi do spadku wagi ciała, często o ponad 15%. Zachowania osób cierpiących na anoreksję różnią się, przy anoreksji typu bulimicznego często występują: prowokowanie wymiotów, zażywanie dużych ilości środków przeczyszczających i moczopędnych oraz wyczerpujące ćwiczenia fizyczne.

Kryteria diagnostyczne

Możemy podejrzewać anoreksję, gdy osoba:

przeżywa silny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, nawet jeśli ma niedowagę,

nie chce utrzymać wagi w granicach normy dla swojego wieku i wzrostu, co nie jest spowodowane żadnym schorzeniem fizycznym ani psychicznym;

jej BMI jest równy lub mniejszy od 17,5;

nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, wymiary i sylwetkę;

lekceważy skutki nagłego spadku wagi;

w okresie dojrzałości płciowej (po okresie pokwitania) cierpi na wtórny brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy;

spożywa posiłki w samotności (ze wstydu przed innymi);

gotuje dla innych tzw. "zdrowe posiłki";

uprawia intensywne ćwiczenia fizyczne;

kłamie o ilości zjedzonych posiłków;

główny temat rozmów z osobą chorą to jedzenie, kalorie, zawartość tłuszczu w produktach i diety.

RÓŻNICE POMIĘDZY ANOREKSJĄ I BULIMIĄ

2007-12-02T16:32:00.000+01:00

Anoreksja i bulmia dość często są ze sobą mylone.Natomiast są to dwie różne choroby.Anorektyczka radykalnie się odchudza, aby zgubić swoje zbędne kilogramy.Bulimiczka też ma na celu utratę swojej tkanki tłuszczowej, jednak Bulimia sama w sobie doprowadza do wymiotów.Poprzez wymioty osoba chora chce pozbyć się nagromadzonego jedzenia rozumianego jako zbędnego.Myśle,że teraz już nikt nie pomyli bulimii z anoreksją.

skutki pozornie niewinnej diety

2007-11-29T09:54:00.000+01:00

W wyniku odchudzania dochodzi do wielu zmian biochemicznych i hormonalnych. Organizm pozbawiony odpowiedniej dawki pokarmu stara się zaoszczędzić zużywanie energii poprzez zwolnienie pracy serca, zmniejsza się ciśnienie tętnicze krwi. Prowadzić to może do zawrotów głowy i omdleń. Skóra staje się sucha, szorstka, wypadają włosy, a na ciele może pojawić się delikatny meszek. Układ pokarmowy nie działa prawidłowo, co prowadzi do zaparć, wzdęć. Z powodu zbyt ubogiej tkanki tłuszczowej, ciało nie utrzymuje odpowiedniej temperatury, chorej jest stale zimno (szczególnie w dłonie i stopy), paznokcie nabierają sinego koloru. Najbardziej „spektakularnym” objawem fizycznym jest wstrzymanie występowania miesiączki. Często dopiero to jest pierwszym sygnałem, że dzieje się coś niedobrego. Do lekarza dziewczęta zgłaszają się zazwyczaj w momencie, kiedy organizm jest już wyniszczony.
Ciągłe, obsesyjne myślenie o jedzeniu oraz głód prowadzą również do zmian psychicznych. Osoba chora staje się drażliwa, psują się jej kontakty towarzyskie, odsuwa się od innych. Mogą pojawiać się zaburzenia depresyjne, obniżenie nastroju, niska samoocena. Wiele osób chorych na anoreksję jest bardzo aktywnych, ciągle działają, nie potrafią odpoczywać. Wynikiem tego może być bezsenność, wczesne budzenie się.
Źródło: www.doz.pl/czytelnia
źródło obrazek:rumburak.website.pl

Anoreksja

2007-11-27T21:03:00.000+01:00

Niewinne początki anoreksji.
Chorują na nią osoby w różnym wieku i z różnych środowisk, ale najczęściej dotyka ona dziewczęta między 12 a 21 rokiem życia. Zwykle zaczyna się niewinnie. Młode dziewczęta w okresie dojrzewania nie zawsze akceptują swoje nowe kobiece kształty i próbują się odchudzać, najpierw ograniczają kalorie, później eliminują kolejne potrawy. Wreszcie do życia wystarcza im 300 kcal. Jedzenie pozostaje wciąż w centrum ich zainteresowania. Uprawiają sporty w celu spalenia nawet tej minimalnej ilości kalorii

OPINIA PSYCHOLOGA NA TEMAT TERAPII

2007-11-26T12:08:00.000+01:00

Temat: Re: Pierwsza próba ku zdrowiu?Autor Marta dnia 2003-08-31 17:25:15[Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1)]
Witajcie! Jestem psychologiem. Zajmuje sie miedzy innymi leczeniem zaburzen odzywiania. Wierzcie mi, nikt z nas specjalistow nie jest w stanie doknoc cudu i uwolnic Was od choroby. Pierwsze spotkanie z pacjentem, to rozmowa kotnratkowa - ustala sie ogolne ramy problemu, system chorobowy, ustala sie kontrakt - godziny spotkania, sposob pracy. Terapauta zaczyna droge leczenia- w tym wypadku to bylo skierowanie na badania. Wierzcie mi, nie wszsytko da sie zrobic od razu. To co dla pacjenta jest tylko glupia gadanina, dla terapeuty czesto bywa podstawa leczenia. Kazdy ma inny system pracy, ja np. przyjmuje przez 60 minut pacjenta, ale nie wiem, czy dla innej osoby, bylby to dobry pomysl. A co do ceny ... my musimy z tych pieniedzy zyc, oplacic czynsz, rachunki, zapewnic godne zycie sobie i rodzinie. Nie dziwdzie sie, ze zarabiamy, ale by moc efektywnie pomagac chodzimy na wlasna terapie i superwizje, a to wszystko kosztuje. Zycze Wam wszsytkim wiecej wiary w ludzi i powortu do zdrowia. Jesli macia jakies pytania, to mozecie do mnie pisac. Pozdrawiam Marta
źródło:http://http://www.cpp.info.pl/

WYZNANIA BULIMICZEK:)

2007-11-26T12:06:00.000+01:00

Temat: Pierwsza próba ku zdrowiu?Autor bulimiczka dnia 2003-08-28 16:16:21[Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.0)]
Dziś był pierwszy krok w kierunku zdrowego i normalnego życia. Poszłam po raz pierwszy do terapeutki... to była rozmowa wstępna. Pytała jak często wymiotuje, o rodzine no i o mnie ogólnie. Powiedziała jak moge się leczyć, dała jakieś skierowania na badania (czy mam na dobrym poziomie potas, bo podobno przy żyganiu jest z tym kiepsko) i zapłata... 100 zł za godz.!?- rany za niecała godzine rozmowy? To chyba nie ma sensu, czy naprawde mam pół życia spędzić między kiblem i lodówka? Chyba Bóg nie chce bym była zdrowa, człowiem ma dobre chęci, podejmuje sie duzych staran by wyjsc z tego bagna i odsyłaja go z kwitkiem na 100 zeta i skierowaniem na badania, mowiac ze nie radze tu przychodzic bo lepiej w panstwowych przychodniach bo za tu jest drogo? Juz nic nie kapuje. Moze mam sie sama wyleczyc? Albo ktoregos dnia wstane, odetchne swiezym powietrzem, pojde do lazienki, nie wejde na wage, spojrze w lustro, powiem sobie: rewelacyjnie wygladasz, po co ty sie wogule chcialas odchudzac? Jestes ladna, fajna zgrabna, ciesz sie pieknem zycia. Zjem pierwszy posilek bez wyrzutow sumienia, zapomne o slodyczach, toaleta bedzie dla mnie tylko do zalatwiania czysto fizjologicznych potrzeb... Oj to chyba nie mozliwe. Pozostaje mi jedynie modlic sie do boga by objal mnie spokojem ducha i bym sie pogodzila z tym czego nie moge zmienic oraz zeby zrobil cos z polska sluzba zdrowia, by zajela sie leczeniem tego gowna i robila to kompletnie za darmo- przeciez ostanio te chorobe za epidemiczną...

źródlo:http://ajgor.nethit.pl

GWIAZDY, A BULIMIA I ANOREKSJA

2007-11-26T11:54:00.000+01:00

Myślicie , że gwiazdy i ludzie znani z telewizji nie chorują na anoreksję i bulimię? Jeżeli tak pomysleliście jesteście w błędzie. Chciałabym Wam przedstawić listę gwiazd , które chorują na te choroby.
Anoreksja
Kate Moss
Angelina Jolie
Deth Ditto
Nicole Richie
Keri Knighley
Anna Kurniokowa
Bulimia
Paris Hilton
zmarła Księżna Diana

2007-11-25T17:30:00.000+01:00

GDZIE SZUKAĆ POMOCY!!!

Tu można znależć adresy państwowych oddziałów/szpitali psychiatrycznych
http://www.rejestrzoz.gov.pl/RZOZ/
Odpowiednimi inforamcjami dysponują także poradnie psychologiczno-pedagogiczne

Parę dodatkowych adresów:

ODDZIAŁ LECZENIA OTYŁOŚCI I INNYCH ZABURZEŃ ODŻYWIANIAMIEJSKI SZPITAL ZESPOLONY W OLSZTYNIE
Al. Wojska Polskiego 30, 10-045 Olsztyn
telefon (0-89) 532-63-40,
telefon (0-89) 532-62-63
Strona WWW: http://www.olo.szpital.olsztyn.pl/
Godziny pracy placowki: całodobowo

Centrum Psychoterapii Integralneju
Wierzbiecice 18/5
61-568 Poznań
tel 061 8202746

Poradnia Psychoterapeutyczna
Poradnia Zdrowia Psychicznego
Wrocław, ul.Ostroroga 47
tel. (71) 364 33 24
tel/fax (71) 364 56 48
Czynny od 10:00 do 22:00

Centrum Pomocy Profesjonalnej
00-175 Warszawa
al. Jana Pawła II 80
lokal 129 piętro 21
tel. 22 637 40 80

Gdański Ośrodek Psychoterapi
iul. Piwna 59/60 m.8
Gdańsk
tel.: 305-32-26

2007-11-25T17:22:00.000+01:00

Epidemia XXI wieku?

Autorytety naukowe i medyczne od dawna przekonują, że anorektyczne wzorce sylwetki lansowane przez świat mody oraz media prowadzą do masowych zachorowań przede wszystkim wśród dziewcząt, usiłujących naśladować top-modelki oraz aktorki. Anoreksja stała się przodującą chorobą XXI wieku.

Przypadków anoreksji notowanych jest, z roku na rok, coraz więcej. W wielu krajach Europy Zachodniej mówi się wręcz O epidemii tej choroby. W latach siedemdziesiątych w Anglii i USA rozpoznawano ją u 0,4 procent ludzi, dziś to jest już prawie 4 procent. W Ameryce ocenia się liczbę anorektyków na osiem milionów, z czego 90 procent stanowią dziewczęta. Liczba chorych rośnie wraz z dobrobytem. W Polsce już na początku lat dziewięćdziesiątych zostały osiągnięte zachodnie wskaźniki, czyli co setna dziewczyna w naszym kraju choruje na anoreksję.

Jadłowstręt psychiczny zwany też anoreksją (z greckiego annie - brak, orexis - łaknienie), występuje najczęściej w wieku młodzieńczym, najczęściej na tle emocjonalnych konfliktów z członkami najbliższej rodziny oraz negatywnego do nich stosunku. Anoreksja jest groźna dla zdrowia, a nawet życia chorej osoby. Jednym z kryteriów rozpoznawczych anoreksji jest spadek należnej masy ciała o ponad 15 procent.

Problem jadłowstrętu był już opisywany w starożytności, ale dokładniejsze badania nad tą chorobą rozpoczęły się dopiero po II wojnie światowej. Wówczas opracowano dokładne kryteria rozpoznawania anoreksji oraz metody terapii. Jadłowstręt psychiczny jest poważnym problemem zdrowotnym ze względu na rozpowszechnienie. Choroba ta wywołuje liczne powikłania, może przejść w formę przewlekłą, charakteryzuje się dużą śmiertelnością (od 7 do 10 procent chorych umiera).

Każda osoba, która choruje na anoreksję, powinna znajdować się pod stałą opieką lekarską. Niejednokrotnie jest to opieka wielu specjalistów - dermatologa, ginekologa, internisty oraz psychiatry. Podstawową metodą leczenia anoreksji jest psychoterapia. Jeśli choroba wystąpi przed 16 rokiem życia i jest to pierwszy rok jej trwania, szanse na wyleczenie pacjenta szacuje się na 85 procent, jednak w drugim roku odsetek ten wynosi już 50 procent. Im później podejmowane jest leczenie, tym szanse na wyleczenie są mniejsze.

Istotną cechą tej choroby jest jej ukrywanie. Chory odrzuca wszelkie formy pomocy, w tym także pomoc lekarską, a tym samym doprowadza do skomplikowanego przebiegu choroby, prowadzącej nawet do śmierci (przewlekłe wyniszczenie lub samobójstwo spowodowane przewlekłą depresją).

źródło: kłopotnik

BMI (wskaźnik)

2007-11-23T16:51:00.000+01:00

BMI (inaczej wskaźnik Queteleta II) (skrót od ang. Body Mass Index, po polsku wskaźnik masy ciała) to współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach.

BMI = waga/wzrost2

Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na:
< 15 - wygłodzenie
15,1 - 17,4 - wychudzenie (spowodowane zwykle przez ciężką chorobę lub anoreksję)
17,5 - 18,5 - niedowagę
18,5 - 24,9 - wartość prawidłową
25,0 - 29,9 Okres przed otyłością - nadwagę
30,0 - 34,9 I stopień otyłości
35,0 - 39,9 II stopień otyłości
>= 40,0 III stopień otyłości (otyłość kliniczna)

źródło: pl.wikipedia.org

to jest jeden z prostszych wskaźników

Anoreksja- Można ją leczyć

2007-11-23T11:37:00.000+01:00

Jedzenie zgodnie z potrzebami naszego organizmu powinno służyć
zaspokajaniu głodu.Czasami może dostarczać nam szczególnych
wrażeń zmysłowych, rozkoszy podniebienia.
Jednak niestety żyjemy w czasach kiedy zdrowy tryb odżywiania
się stał się rzadkością. Powszechna w dzisiejszych czasach jest
plaga otyłości, ponieważ pokusa jaką jest jedzenie jest dla niektórych
zbyt silna. Powszechny jest model człowieka, który siedzi za
biurkiem, odżywia się w barach szybkiej obsługi, "wozi się"
samochodem, no ale przecież coś mu się od życia należy. Z drugiej
strony znajdziemy ludzi, którzy wpadli w straszną pułapkę i
dobrowolnie, z premedytacją i na przekór otoczeniu głodzą się,
ponieważ chcą być piękni, szczupli... niestety jednak doprowadzają
swój organizm do wyczeńczenia. Ci ludzie to anorektycy.Na szczęście
anoreksję można wyleczyć. Podstawową formą leczenia jest
psychoterapia. Wiele osób mysli, że anoreksje bądź bulimię można
wyleczyć poprzez powrót do normalnego jedzenia.
Tak się jednak nie uda. Jeśli walka z choroba ma zostać zakończona
sukcesem konieczna jest pomoc psychoterapeuty.Istnieją różne
formy terapii, np. terapia indywidualna, terapia rodzinna, terapia
grupowa, czy też leczenie szpitalne. Można zastosować też jedną z mniej typowych terapii, do których należą:
hipnoza, technika Alexandra, farmakoterapia.

2007-11-21T17:57:00.000+01:00

Sądze, że powinno się raczej promować zdrowy tryb życia np. zdrowe i normalne odżywianie się a nie ograniczanie jedzenia bo np będe za gruba itp. Śmiem rzec że negatywny wpływ właśnie na nastolatki ma właśnie TV, która wypromowała zbyt szczupłe modelki. Ostatnio można zauważyć że jednag telewizja jednak zaczyna promować normalne kobiety chociaż żadko ale jednak coś się rusza , szkoda że tak wolno. Ale nie tylko ona wpływa negatywnie na nastolatki, również środowisko w którym się wychowujemy tzn. szkoła, miejsce zamieszkania bądź wpywają na to problemy rodzinne. Takie osoby myślą że są wszystkiemu winne że ich waga wpływa na kłótnie rodziców itd. Są to tylko moje przypuszczenia.

Pytanie do narodu!!

2007-11-20T11:03:00.000+01:00

Jak myślicie, co należałoby zrobić aby ustrzec dziewczyny przed zapadnięcięm na te choroby bo chyba najlepszym sposobem leczenia jest zapobieganie. Co można jeszcze zrobić, bo choroby te w tej chwili są już na tyle powszechne i rozpoznawalne, że poprawa świadomości społecznej może tylko nieznacznie wpłynąć na procent dziewczyn które zapadają na anoreksję lub bulimię. W związku z szczególnie częstym występowaniem tych chorób wśród modelek planuje się wprowadzenie ograniczeń wagowych, jak myślicie czy to wpłynie na "kult kobiety wychudzonej"?
P.S.: Czekamy na odpowiedzi

Przyczyny anoreksji i bulimii - Prosze uważnie to przeczytać

2007-11-20T10:55:00.000+01:00

Zaburzone postrzeganie obrazu własnego ciała - chorzy nie zdają sobie sprawy z tego, jak bardzo są wyniszczeni, nie widzą swojej chudości.• Niezadowolenie z figury - prowadzi do obsesyjnego myślenia o jedzeniu i strachu przed przybraniem na wadze, co powoduje stosowanie diet odchudzających zwiększających ryzyko zaburzeń jedzenia.• Przekonanie, że szczupła sylwetka jest pomocą w życiu - wiele nastolatek jest przekonanych, że ładna figura pomoże im zdobyć dobrą pracę, znaleźć chłopaka, zapewni sympatię rówieśników oraz pozycję w rodzinie.• Negatywny stosunek do dojrzewania - dziewczęta cierpiące na anoreksję unikają kontaktu z innymi osobami, zwłaszcza z chłopcami. Zaprzeczają własnej seksualności. Często towarzyszy temu poczucie niepewności własnej atrakcyjności.• Lęk przed "dorosłością" - część kobiet cierpiących z powodu anoreksji boi się dojrzałości fizycznej i psychicznej. W wyniku unikania jedzenia sylwetka pozostaje podobna do dziecka przed okresem pokwitania, miesiączka nie pojawia się lub zanika.• Niska samoocena i brak wiary w siebie - osoby chore są solidne, koncentrują się na nauce, cechuje je duża potrzeba sukcesu, ale także niepewność, lęk przed niepowodzeniami, nadmierny krytycyzm wobec siebie.

Anoreksja i bulmia - spustoszenie oraganizmu

2007-11-19T13:06:00.001+01:00

Czy kiedykoolwiek zastanawialiscie się, jakie są destrukcyjne skutki dla organizmu anoreksji i bulmii? Jeżeli nie, to postaram się wam to przytoczyć. Anoreksja i bulimia powoduje sputoszenie organizmu, mianowicie doprowadza do obniżenia ciepłoty ciała, spadku odporności organizmu na bakterie i wirusy, awitaminozy( brak witamin w organizmie), sennośći, apatii,szybkiego meczenia się, kołaatnia serca, bezpłodności. A to wszystko w najgorszym razie może doprowadzić do śmierći. Czy w związku z tym należy narażać swoje życie i zdrowie, aby wyglądać jak modelka. Ja uważam, że nie Warto!!!

Dlaczego taki a nie inny temat?

2007-11-16T18:28:00.000+01:00

Dobre pytanie. Anoreksja i bulimia to choroby, o których dużo się mówi. Jednak zawsze się znajdą osoby, do których to nie przemawia. Nasz blog ma pomóc w uświadomieniu, że to są nardzo niebezpieczne choroby.

Zastanówmy się wspólnie do czego doprwadza odchudzanie??

2007-11-16T18:21:00.000+01:00

Droga, Młodziezy!!!
To własnie odchudzanie doprawdza do anoreksji i bulimii,najbardziej skomplikowanych chorób, które de fakto maja odzwierciedlenie w psychice. 16-latka patrząc w lustro widzi w jej przekonaniu osobę grubą, która zamiast tkanki mięsniowej posiada tkankę tłuszczową. Otóz jest to złudzenie. Owa 16-latka jest tak naprawde bardzo szczupła osoba. Zamiast cieszyc sie swoja nienaganną figurą, ona chodzi na mordercze ćwiczenia i stosuje diete"zero kalorii". To wszystko doprawodza do anoreksji,czego efektem jest osłabienie swojego organizmu,a w najgorszym wypadku śmierć albo "zwracanie" wczesniej zjedzonego pokarmu. Ratujmy sie przed aoreksją i bulimia, nie traćmy własnych sił witalncyh na to,azeby wyglądac jak Kate Moss,bowiem przeciez wszystkie wygladamy tak, jak ona.

prawdziwe oblicze anoreksji

2007-11-16T18:08:00.000+01:00

źródło: http://www.pieknecialo.republika.pl/anorgaleria.html

CO MÓWI LUSTRO ( o anoreksji)
Wyglądasz dziś strasznie
pewnie znów przytyłaś
Nie mieścisz się w spodnie-
nie zauważyłaś??

Musisz szybko schudnąć
bo jesteś za tłusta
znów zadużo zjadłaś-
czy to nie rozpusta??

Masz za grube nogi-
nie wstydzisz się tego?
?przypominasz beczkę
-zejdź z oblicza mego

Popatrz na swój brzuszeki
na swoje udaczy nie będzie lepiej
kiedy będziesz chuda??

Zobacz na modelki-
patrz jak wyglądają
Masz być taka jak one-
niech twe kości wystają

Teraz nie ma szans
byś była szczęśliwa
Bo jesteś za gruba-
i tak to już bywa

Przestań wreszcie jeść
zacznij dbać o ciało
a wtedy zostaniesz-
MODELKĄ- jakich mało

Autor: majka